Θέμα νοοτροπίας

Από την Ιωάννα Πουρλιοτοπούλου (pourlio3@hotmail.com)

Στο Σάρανσκ της Ρωσίας έγινε το Σάββατο (29/9) ο τελικός των Γκραν πρι του βάδην. Μια μέρα νωρίτερα, την Παρασκευή (28/9), όσοι βρέθηκαν εκεί έγιναν μάρτυρες ενός μοναδικού θεάματος. Στα εγκαίνια ενός αθλητικού κέντρου. Δεκάδες στρεμμάτων, φιλοξενούν εγκαταστάσεις που θα ζήλευε ο καθένας. Λεπτομέρεια, ακρίβεια και εκσυγχρονισμός, συνθέτουν την ιδανική εικόνα και τις ιδανικές προϋποθέσεις για να κάνει κάποιος την προπόνηση του. Το προπονητικό κέντρο απευθύνεται αποκλείστηκά και μόνο σε αθλητές του βάδην, σε μια χώρα με παράδοση και συνέχεια στον αθλητισμό. Το παράδειγμα των Ρώσων δείχνει ότι η παραγωγή Ολυμπιονικών δεν είναι απλό πράγμα και ακόμη και για την υπερδύναμη Ρωσία, απαιτεί προσπάθεια. Ο αθλητής δεν μπορεί να φτάσει μόνος του στην κορυφή, έχοντας στο πλευρό του μόνο τη στήριξη ενός προπονητή και της οικογένειας. Ο υψηλός αθλητισμός, απαιτεί κόπο, τρόπο αλλά πάνω από όλα κόστος. Ο μόνος που μπορεί να το επωμιστεί είναι ο κρατικός μηχανισμός. Η Ελλάδα θέλει και μπορεί να παράγει πρωταθλητές. Πρέπει όμως σε πρώτη φάση να παράγει αθλητές - ακόμη και αυτό γίνεται με παράδοξο και ορισμένες φορές τυχαίο τρόπο - οριοθετώντας νέους τρόπους, νέους στόχους και βάζοντας και πάλι τον αθλητισμό στις ζωές των παιδιών. Δίνοντας κίνητρα, θέτοντας ένα νέο μηχανισμό που θα λειτουργεί επί της ουσίας, με προπονητικά κέντρα, με την εύρεση ταλέντων και φυσικά με την αξιοποίηση τους. Ο καλός αθλητής δεν αρκεί να υπάρχει, απαιτείται να επεξεργαστεί, να δομηθεί και να παρουσιαστεί ως ένα καλά στημένο εργαλείο που είναι σε θέση να αποφέρει αυτά για τα οποία κατασκευάστηκε. Ο καλός αθλητής αυτό που μπορεί να βάλει είναι τα προσόντα, το μυαλό και την καλή διάθεση. Ολα τα άλλα, απλά πρέπει να τα βρει στο δρόμο του, χωρίς να χρειαστεί να ψάξει και να πασχίσει για αυτά.