Η αλήθεια των αριθμών

Από την Ιωάννα Πουρλιοτοπούλου (pourlio3@hotmail.com)

Πριν από μια δεκαετία, μια φουρνιά νέων αθλητών, ερχόταν στο προσκήνιο. Ελπιδοφόροι, με διάθεση για δουλειά και ελπίδες. Τα χρόνια, ομως, πέρασαν και πόσοι από αυτούς κατάφεραν να μείνουν στην πρώτη γραμμή;
Οι αριθμοί είναι το καλύτερο πειστήριο για την ανάλυση της σκέψης αυτής. Γυρνώντας δέκα χρόνια πίσω, στο 1998, μπορεί εύκολα κανείς να δει τη διαφοροποίηση του "χάρτη" σε ότι αφορά στην κατηγορία των εφήβων, σε σχέση με το σήμερα. Βάση δεδομένων, εκείνοι οι αθλητές θα πρέπει να είναι αυτή τη στιγμή σε παγκόσμια τροχιά. Αυτό... επιβάλλει η θεωρία. Στην πράξη μόλις τέσσερις αθλητές στους τότε εφήβους και επτά στις νεανίδες, που κατείχαν την πρώτη θέση βάση επίδοσης στα αγωνίσματα τους, βρίσκονται ακόμη εν ενεργεία. Από αυτούς μόλις οι έξι (δύο –τέσσερις) βρίσκονται σε διαδικασία μόνιμης διεθνής παρουσίας. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να διακριθούν σε πανελλήνιο πρωτάθλημα. Η φουρνιά αυτή, ευτύχισε να βγάλει μια Ολυμπιονίκη, τη Φανή Χαλκιά και τρεις παγκόσμιος πρωταθλητές Ιακωβάκη, Παπαγιάννη και Γκούση. Από τις διαπιστώσεις που μπορούν να γίνουν, είναι ότι αθλητές που τότε βρισκόταν με τα βίας στην 10αδα των αγωνισμάτων τους, τώρα είναι σε υψηλό επίπεδο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Αλεξάνδρα Παπαγεωργίου στη σφυροβολία που ήταν μόλις έκτη και η Γεωργία Κοκλώνη στα 100 μέτρα (5η). Αποθαρρυντικό το γεγονός, ότι από την πρώτη δεκάδα έξι αγωνισμάτων στις νεανίδες επτά στους έφηβους δεν υπάρχει κανένας αθλητής σήμερα εν ενεργεία. Πολλά από τα παιδιά που τότε ήταν κορυφή στα αγωνίσματα τους, έμειναν στην ενεργό δράση για λιγότερο από μια πενταετία. Κάτι που πρέπει να προβληματίσει...