Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου απέχουν σχεδόν τρεις μήνες και ελάχιστοι – πλην των ίδιων των αθλητών – το έχουν καταλάβει. Στην Ελλάδα που πριν από τέσσερα χρόνια τέτοιες ημέρες η πιο συνηθισμένη φράση που ακούγονταν ήταν «αγώνας δρόμου» ή «πλησιάζει η μεγάλη στιγμή», τώρα έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο.
Ελάχιστοι ασχολούνται με τους αθλητές και το πώς προετοιμάζονται για το Πεκίνο. Αρκετοί όμως είναι αυτοί που εκφέρουν άποψη για θέματα που το μόνο που μπορούν να τους προσφέρουν είναι μια καλή θέση σε ένα από τα πολλά τηλεοπτικά παράθυρα που είχαν στηθεί όλο το προηγούμενο διάστημα.
Το θέμα είναι να αντικρίσουμε όλοι από την σωστή οπτική γωνία τον αθλητισμό. Γιατί όταν φτάσει η στιγμή που τα σχολικά πρωταθλήματα θα είναι «κενά» από αθλητές, όταν δούμε άδεια στάδια – και όχι στις εξέδρες – αλλά μέσα στον αγωνιστικό χώρο, όταν δούμε τον στίβο να μοιάζει πολύ... μικρός, θα αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε τι πήγε λάθος! Και δεν θα είναι ένα λάθος, αλλά πολλά μαζεμένα που δύσκολα θα διορθώνονται. Την εικόνα που βγάζει ο ελληνικός αθλητισμός την διαμορφώνουν οι άνθρωποι που είναι μέσα σε αυτόν, που ζουν μέσα σε αυτόν και όχι αυτοί που ζουν από αυτόν. Γιατί οι τελευταίοι το μόνο που κοιτάζουν είναι το συμφέρον τους προκειμένου να ζήσουν καλύτερα...
Από εδώ και στο εξής θα περιμένω στο email (marialiaska@gmail.com) παρατηρήσεις, σχόλια και ό,τι άλλο επιθυμείτε. Προκειμένου αυτός ο χώρος να γίνει ο δικός σας χώρος, ο χώρος του ελληνικού στίβου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου